O Sistema Solar

O Sistema Solar está formado por unha estrela central,o Sol, os corpos que lle acompañan e máis o espacio que hai entre eles.

Oficialmente existen 8 planetas que xiran ao redor do Sol: Mercurio, Venus, A Terra, Marte, Xúpiter, Saturno, Urano e Neptuno. A Terra é o noso planeta e  ten un satélite, a Lúa. Algúns planetas teñen satélites e outros non.

Os asteroides son rochas máis pequenas que tamén viran. A maioría deles están entre Marte e Xúpiter. Ademais, están os cometas que se achegan e afastan moito do Sol.

As veces chega á Terra un fragmento de materia extraterrestre. A maioría arden e se desintegran cando entran na atmosfera. Son os meteoritos.

Desde sempre os humanos observamos o ceo. Hai 300 anos inventamos os telescopios. Pero a auténtica exploración do espacio non comezou ata a segunda metade do século XX.

Dense entón lanzáronse moitísimas naves. Os astronautas paseáronse pola Lúa. Vehículos equipados con instrumentos visitaron algúns planetas e atravesaron o Sistema Solar.

Máis aló, a estrela máis próxima é Alfa Centauro. A súa luz tarda 4,3 anos en chegar ata aquí. Ela e máis o Sol só son dúas entre os 200 billóns de estrelas que forman a Vía Láctea, a nosa Galaxia.

Hai millóns de galaxias que se moven polo espacio intergaláctico. Entre todas forman o Universo e aínda non coñecemos os seus límites. Pero os astrónomos continúan investigando ...

Debuxo da nosa galaxia.

A Vía Láctea desde o hemisferio sur.

Formación do Sistema Solar

É difícil precisar a orixe do Sistema Solar. Os científicos cren que pode situarse hai uns 4.600 millóns de anos, cando una inmensa nube de gas e po contraeuse por mor da forza da gravidade e comezou a xirar a gran velocidade, probabelmente a causa da explosión dunha supernova próxima.

A maior parte da materia acumulouse no centro. A presión era tan elevada que os átomos comezaron a partirse, liberando enerxía e formando unha estrela. Ao mesmo tempo íanse formando algúns remuíños que, ao medraren, aumentaban a súa gravidade e recollían máis material en cada volta.

Tamén había moitas colisións. Millóns de obxectos achegábanse e xuntábanse, ou batían con violencia e partíanse en anacos. Os encontros construtivos predominaron e, só 100 millóns de anos despois, colleu un aspecto semellante ao actual. Despois cada corpo continuou a súa propia evolución.