Urano

É o séptimo planeta desde o Sol e o terceiro máis grande do Sistema Solar. É tamén o primeiro que se descubriu cun telescopio.

A atmosfera de Urano está formada por hidróxeno, metano e outros hidrocarburos. O metano absorbe a luz vermella, por iso reflicte os tons azuis e verdes.

Urano está inclinado de xeito que o ecuador fai case un ángulo recto, 98 º, coa traxectoria da órbita. Isto fai que nalgúns momentos a parte máis quente, a orientada ao Sol, sexa un dos pólos.

A súa distancia ao Sol é o dobre que a de Saturno. Está tan lonxe que, desde Urano, o Sol parece unha estrela máis. Aínda que, moito máis brillante que as outras.

Urano, descuberto por William Herschel en 1781, é visíbel sen telescopio. Seguro que alguén o vira antes, pero a enorme distancia fai que brille pouco e se mova amodiño. Ademais, hai máis de 5.000 estrelas máis brillantes que el.

A inclinación sorprendente de Urano provoca un efecto curioso: o seu campo magnético inclínase 60 º en relación ó eixe e a cola ten forma de rizo, por mor da rotación do planeta.

En 1977 descubríronse os 9 primeiros aneis de Urano. En 1986, a visita da nave Voyager permitiu medir e fotografar os aneis, e descubrir dous novos.

Os aneis de Urano son distintos dos de Xúpiter e Saturno. O exterior, Epsilon está formado por grandes rochas de xeo e ten cor gris. Parece que hai outros aneis, ou fragmentos, non moi amplos, duns 50 metros.