As carballeiras son os bosques formados polos carballo, aquí en Galicia, principalmente quercus robur.

En Arzúa, despois da corta de moitas carballeiras para aproveitar o terreo para a ganderia e agricultura e para explotacións forestais de outras especies como o piñeiro e o eucalipto, quedan algúns núcleos pequenos de carballos.

Algunhas das carballeiras consérvanse ó carón das igrexas, capelas ou ermidas. Exemplos son a carballeira da Mota, a carballeira de San Pedro de Vilantime e a Carballeira de Fontesanta.	Carballeira da Mota Carballeira que na actualidade serán uns poucos ferrados de terreo, composta tamén por carballo cerqueiro. Extendéndose en avenidas de carballos.Unha das avenidas xunta a aldea de Campo coa Mota.	Os bosques autóctonos de Galicia son de tipo frondoso de folla caduca. Existen desde uns oito mil anos pero forón desaparecendo por causa das labores agrícolas e gandeiras e por explotacións forestais doutras especies.
Carballeira do Viso(Sta.María)
Outras carballeiras coñecidas son: carballeira das Barrosas (Arzúa), carballeira de Tavernavella (Burres), carballeira de Fontesanta con unha ermida do s. XVIII e con unha fonte de augas azufradas e ferruxinosas.Tamén, a carballeira de San Xoan de Navas na aldea de Sixto (Pantiñobre) que ten unha ermida e unha fonte de augas que curan as enfermidades da pel. Na comarca atópanse fragas, bosques de carballos pero con algunhas outras especies e en estado máis ben asilvestrado, por exemplo, a fraga da Sabugueira (Viso-Sta. María de Arzúa). A maior parte das carballeiras, agás as que se atopan cerca das casas grandes e pazos, son de carballos cepados para o aproveitamento da leña.
Carballeira da praza da feira (Arzúa)